Er is een snelheid aan deze, een soort alerte, stille energie, als iets dat net aan de rand van je zicht beweegt voordat je je hoofd volledig hebt omgedraaid.

Ik vlecht elke streng koper met de hand, één over de ander, keer op keer, totdat de vlecht zichzelf vasthoudt zoals een goede vlecht altijd doet. Het duurt langer dan mensen verwachten. Ik haast me er niet mee.

Koper wordt al langer op de pols gedragen dan iemand kan terughalen; mensen blijven ernaar grijpen, blijven terugkomen, lang nadat de nieuwere dingen zijn gekomen en gegaan. Daar is iets in.

Ik hoop dat deze zijn weg vindt naar een pols die door de wereld beweegt zoals een vos dat doet: waakzaam, onhaastig, zeker van zijn eigen stap.

Materiaal: 99,9% Puur Koper